Aktualności

04.10.2017

Zaproszenie do lektury artykułu Pani Małgorzaty Kowalskiej na temat działalności Centrów Integracji Społecznej w województwie lubuskim

       Pani Małgorzata Kowalska Prezes CISTOR Stowarzyszenie Partnerstwo Społeczne z Torunia, członek Ogólnopolskiego Konwentu Centrów i Klubów Integracji Społecznej oraz Krajowego Komitetu Rozwoju Ekonomii Społecznej, przewodnicząca Rady Zatrudnienia Socjalnego przy Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej,  ekspert krajowy w dziedzinie polityki i ekonomii społecznej, odpowiedzialna za opracowanie koncepcji systemu standaryzacji podmiotów ekonomii społecznej o charakterze reintegracyjnym w województwie lubuskim, prowadzi w naszym województwie dwudniowe spotkana w Dworze Kolesin z cyklu „NOWE STANDARDY PRACY CIS – PILOTAŻ”, organizowane w ramach projektu pt. „EFEKT SYNERGII - koordynacja lubuskiej ekonomii społecznej”, współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Lubuskie 2020. Spotkania te to cykl szkoleń i przygotowań dla Centrów Integracji Społecznej funkcjonujących w województwie lubuskim do przeprowadzenia w trzech z nich (wyłonionych podczas konkursu), procesu pilotażu wstępnej koncepcji systemu standaryzacji PES o charakterze reintegracyjnym na przełomie 2017r. i 2018r.

A o to artykuł Pani Małgorzaty Kowalskiej na temat  "Działalność Centrów Integracji Społecznej w województwie lubuskim - diagnoza i rekomendacje":

Zaproszenie do lektury artykułu Pani Małgorzaty Kowalskiej  na temat działalności Centrów Integracji Społecznej w województwie lubuskim

Jeszcze kilka lat temu w woj. lubuskim działało zaledwie pięć Centrów Integracji Społecznej . W  roku 2013 było ich  tylko pięć, dwa działały w Gorzowie Wielkopolskim, jedno w Zielonej Górze, po jednym w Drezdenku i Dobiegniewie). Na koniec roku 2016, rejestr prowadzony przez Lubuski Urząd Wojewódzki wskazuje, iż status Centrum Integracji Społecznej posiada obecnie 21 instytucji (stan na XII 2016r). Jednakże woj.  lubuskie wciąż sytuuje się w grupie województw dysponujących mniejszą liczbą jednostek zatrudnienia socjalnego niż  średni wskaźnik krajowy. Przy czym Centrów Integracji Społecznej jest stosunkowo dużo, natomiast wskaźnik ten obniża niewielka ilość Klubów Integracji Społecznej.Oprócz liczebności CIS-ów na terenie województwa, istotne wydają się także informacje należące do zbiorczego sprawozdania z działalności Centrów za lata 2007-2015, które co 2 lata przedstawiane są Sejmowi. Dane te świadczą o ogólnej kondycji podmiotów zatrudnienia socjalnego i sposobie realizacji usług w zakresie reintegracji społecznej i zawodowej.
Z w/w sprawozdania wynika, że Centra Integracji Społecznej w woj. lubuskim w największym zakresie utrzymywały się z dotacji pochodzących ze środków Unii Europejskiej i środków gminnych, dotacje z budżetu województwa oraz dochody własne były następnym ze wskazanych źródeł. Wszystkie dotacje zostały rozliczone w niemal 100%. Jeżeli chodzi o kwestie zatrudnienia, to zwiększenie liczby  osób pracujących w Centrach Integracji Społecznej  datuje się od 2011 roku. Zawierano  wówczas, coraz więcej umów o pracę  i cywilno-prawnych. Wiąże się to prawdopodobnie ze znacznym strumieniem środków Unii Europejskiej przeznaczonych na działania aktywizacyjne osób wykluczonych społecznie oraz powstawaniem nowych podmiotów ekonomii społecznej, jako efektu projektów OWES. Największy przyrost uczestników Centrów Integracji Społecznej datuje się na rok 2014, tj. czas, kiedy powstały nowe podmioty. Wiąże się to także ze wzrostem realizacji różnych form reintegracji społecznej i zawodowej, a w stosunku do lat poprzednich z intensyfikacją zajęć zawodowych oraz indywidualnego poradnictwa. Efektem tych działań jest  zatrudnienie. Najwięcej uczestników otrzymało pracę na otwartym rynku pracy, bez stosowania narzędzia skierowanego do pracodawców, którzy zatrudniają absolwentów CIS, tj. zatrudnienia wspieranego. Zwiększenie zatrudnienia wspieranego wzrasta dopiero w 2015 r. Same zaś Centra Integracji Społecznej  zatrudniały swoich absolwentów najwięcej w latach 2013 i 2014. Uczestnicy do Centrów Integracji Społecznej w większości przyjmowani są z przesłanki bezrobocia. Nie oznacza to jednak, że jest to jedyny tytuł wsparcia. Osoby bezrobotne często mają problemy współtowarzyszące np. związane z uzależnieniami, konfliktami z prawem, czy innymi, które objawiają się podczas pobytu w CIS i winny mieć odzwierciedlenie w zaproponowanych formach usług reintegracyjnych.

W ramach diagnozy CIS w woj. lubuskim oprócz analizy danych statystycznych i dokumentów programowych przeprowadzono także spotkania z przedstawicielami CIS oraz innych podmiotów ekonomii społecznej, ośrodków pomocy społecznej i powiatowych urzędów pracy pozwoliły na klaryfikację problemów i zaproponowanie strategii pozwalających na ich zniwelowanie.

Ze spotkań  z CIS w województwie lubuskim wynika, że każdy z tych podmiotów reintegracyjnych prowadzi różnego rodzaju usługi w ramach reintegracji społecznej i zawodowej. Ich zakres oraz natężenie uzasadnione są lokalnymi potrzebami, uwzględniają potrzeby i oczekiwania uczestników oraz opierają się na uwarunkowaniach organizacyjno- finansowych i  możliwościach merytorycznych podmiotów je realizujących.
Szczególnie ważnym obszarem z punktu widzenia podmiotów reintegracyjnych jest :

  • uwspólnienie założeń działań CIS
  • uwspólnienie celów i rezultatów działań
  • uwspólnienie  minimalnego zakresu  organizacyjnego oraz merytorycznego usług reintegracji społecznej
  • uwspólnienie  minimalnego zakresu  organizacyjnego oraz merytorycznego usług reintegracji zawodowej, 
  • współpraca z innymi jednostkami i organizacjami działającymi na rzecz osób podlegających wykluczeniu społecznemu.
  • określenie przykładów możliwych działań fakultatywnych z zakresu reintegracji społecznej i zawodowej.

Uwspólnienie wyżej wymienionych obszarów oraz wypracowanie minimalnych zakresów usług oraz fakultatywnych możliwości działań pozwoli na opracowanie minimalnego standardu funkcjonowania CIS. Będą one miały wówczas identyczny minimalny zakres działania. Różnić się natomiast będą zakresem działań fakultatywnych, indywidualnego, celowanego wsparcia .

Wypracowanie  tego rodzaju  standardu wymaga współpracy podmiotów, którego on dotyczy. Tylko wówczas, gdy Centra Integracji same będę partycypowały w procesie tworzenia modelu funkcjonowania, będą czuły się podmiotowo. Działania takie wymagają także przetestowania, czy model się sprawdza w praktyce. Testowanie takie wymaga nakładu organizacyjno-finansowego.

Centra Integracji nie posiadają kierowanych środków na swoje funkcjonowanie, więc wdrażanie dodatkowych działań będzie wymagało wsparcia finansowego dla CIS, które zechcą wziąć udział w testowaniu.
Wyżej wymienione postulaty i wnioski stały się przesłanką do budowania w 2017 roku ram standardu  pracy w Centrach Integracji Społecznej.

Sprawdzony i zweryfikowany model-standard pracy w CIS można będzie określić mianem lokalnego/wojewódzkiego standardu funkcjonowania CIS, a Centra Integracji Społecznej, które go wprowadzą, będą gwarantowały jakość wykonywanych przez siebie usług.